25 ตุลาคม 2552
วันนี้ผมตกลงกับที่รักของผมว่าจะไปเที่ยวที่สวนสยาม
เพราะวันก่อนคุณหญิงระย้า (?) ได้ออกรายการเกี่ยวกับสวนสยาม
มีถ่ายทอดเกี่ยวกับเครื่องเล่น Vertex ด้วย
เครื่องเล่น Vertex ที่ผมได้ยินมาตอนนี้มีอยู่ 2 ที่ในเอเซีย
ที่ไทยที่นึง ไต้หวันอีกที่นึง
มีฝรั่งหลายคนมาลองท้าทายกับเครื่องเล่นนี้มากมาย
ด้วยการออกแบบทางวิศวกรรมในหลายๆ ด้านทำให้ผมค่อนข้างสนใจเกี่ยวกับเครื่องเล่นนี้เป็นอย่างมาก
แต่จะไปทั้งทีเพื่อไปเล่นเครื่องเล่นนี้อย่างเดียวก็กะไรอยู่
จึงชวนกันไปว่ายน้ำที่สวนสยามด้วย
...
มาถึงที่สวนสยาม
กับบรรยากาศที่ไม่ได้เห็นมันมานาน
มันก็ชวนให้คิดถึงเหมือนกัน
ไม่ว่าจะเป็นม้าหมุน หรือ เรือไวกิ้ง
ผมตกลงกับที่รักก่อนว่าจะเล่นเครื่องเล่นก่อนที่จะลงน้ำ
และที่รักของผมก็ให้ผมเล่น Giant หรือ ยักษ์ตกตึกนั่นเอง
Giant เป็นเครื่องเล่นที่จะพาเราไปที่สูงๆ
และก็ปล่อยเราลงมาจากที่สูงนั่นล่ะ
ก่อนจะมาเบรคที่พื้นอย่างปลอดภัย
เรียบง่าย -_-
แต่ระทึก =_=
ความรู้สึกตอนตกตึกมันคงจะประมาณนี้ล่ะมั้ง? -_-a
...
หลังจาก Giant ก็ดูโน่นนี่นิดหน่อย
ไม่ว่าจะเป็นนิทรรศการ ไดโนเสาร์ หรือ ป่าแอฟริกา
ซึ่ง
...
ไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไรนัก
แต่ถ้าสำหรับเด็กๆ ก็พอได้อยู่น่ะนะ
...
เดินกันมาพักใหญ่ ก็มาถึงสวนน้ำ
บรรยกาศไม่ต่างจากเดิมเท่าไรแฮะ
ชวนให้นึกถึงตอนเด็กๆ
...
ที่ไม่ค่อยน่าจดจำซักเท่าไรนัก =_=
...
อยากเขียนเกี่ยวกับสวนน้ำมากกว่านี้
แต่เพราะสะโพกกระแทกที่สไลเดอร์สีรุ้งอย่างรุนแรง
จึงขอระงับการเขียนเรื่องนี้ไว้ ณ ที่นี้
...
หลังจากที่เล่นน้ำกันเสร็จแล้ว
ก็ไปลองเครื่องเล่นที่ครั้งหนึ่งในชีวิตควรจะลองซะที
Vertex
เนื่องจากคนต่อคิวเยอะมาก จึงรอเล่นอยู่นานพอสมควร
รอบนึงประมาณ 5 นาที และสามารถเข้าเล่นได้รอบละ 20 คน ทำให้ระบายคนค่อนข้างเร็ว
และผมก็ได้ไปสัมผัสมัน
...
คนเดียวน่ะ =_=
ที่รักของผมเขาอยากเห็นผมเหวอน่ะ =_=a
และผมกลัวเธอจะหัวใจวายด้วย
...
หลังจากที่ขึ้นไปแล้วที่นั่ง 4 ด้านซ้ายมือ
ความจริงแล้วเกือบได้นั่งที่นั่ง 3 แล้ว
แต่มีชาวต่างชาติมาขอว่า เพื่อนเขาอยู่ที่นั่ง 2 เลยอยากนั่งใกล้ๆ เพื่อนเขา
เลยให้ไป
ไม่ใช่เพราะปอดนะ
แต่เห็นเขามาเป็นกลุ่มน่ะ
น่าจะสร้างความประทับใจให้เขาบ้าง
ใจจริงอยากนั่งที่นั่งแรกด้วยซ้ำ
แต่มีคู่รักคู่หนึ่งจับมือถือแขนกัน
ก็ยอมเขาหน่อยนะ
...
ความรู้สึกของ
"การเล่นเครื่องเล่นแนวรถไฟเหาะตีลังกาเป็นครั้งแรก"
ใช่ครับ ผมเพิ่งเคยเล่นอะไรแบบนี้ ครั้งแรกล่ะ =_=
นอกนั้นก็แค่รถเหวี่ยงไปมาเท่านั้นไม่ถึงขั้นตีลังกาแบบนี้หรอก
มันเป็นความรู้สึกที่ประมาณว่า
จะเป็นอะไรไหมเนี่ยตู =_=
...
เมื่อมันเริ่มตกจากชั้นสูงสุด
แรง G ที่กระแทกเข้าทุกส่วนของร่างกาย
ความรู้สึกมันเหมือนกับว่า ไม่มีอะไรสามารถควบคุมได้
ได้แต่เพียงปล่อยให้ร่างกายโดนเหวี่ยงไปมาด้วยเครื่องเล่นความเร็วสูงนี้
รุนแรงจริงๆ
...
แต่เพราะอะไรก็ไม่ทราบได้
...
ทุกเครื่องเล่นที่ผมเล่นในวันนี้ไม่ว่าจะเป็น Giant, Monster, Boomerang หรือ Vertex นี้
ผมไม่ร้องกรี้ดซักครัั้ง
...
เริ่มกลัวตัวเองเหมือนกันนะเนี่ย
...
หลังจากผ่าน Vertex มาแล้ว
ก็มาหาที่รักของผม
และไปเล่นเครื่องเล่นอีกนิดหน่อย
...
ก่อนกลับบ้านอย่างมีความสุข
...
Happy Birthday จ้ะ ที่รัก
มาสู้กับปัญหาพร้อมกันเถอะ
Tags: suan siam, vertex0 Comments
